هدف پژوهش،بررسی نقش میانجی سواد هوش مصنوعی وقابلیت جذب دانش دررابطه بین استفاده ازابزارهای هوش مصنوعی وعملکردآموزشی معلمان تربیت‌بدنی استان یزدبود.جامعه آماری پژوهش شامل470 نفرمعلمان تربیت‌بدنی استان یزددرسال1404بود.حجم نمونه آماری بااستنادبه تعداد جامعه آماری باتوجه به جدول کرجسی و مورگان214 نفرتعیین شدونمونه‌هابا روش نمونه‌گیری تصادفی ساده انتخاب شدند.پژوهش حاضراز نوع کاربردی،بارویکردکمی وبه روش توصیفی-همبستگی مبتنی برمدل‌یابی معادلات ساختاری انجام شدوداده‌هابااستفاده از نرم‌افزار SmartPLS و روش حداقل مربعات جزئی (PLS-SEM) تحلیل شدند.ابزا اندازه‌گیری آزمودنی‌ها پرسشنامه‌های استاندارد به‌کارگیری هوش مصنوعی صفری و انصاری (1401)،پرسشنامه عملکرد آموزشی اسکندرنژاد و همکاران(1404)،پرسشنامه سواد هوش مصنوعی ژانگ و چن (2026)و پرسشنامه قابلیت جذب دانش کیو و کیم (2025) بود.نتایج ارزیابی مدل اندازه‌گیری نشان داد که روایی سازه پرسشنامه‌ها تأیید شد و پایایی پرسش‌نامه‌ها به‌ترتیب برابر با 81/0، 79/0، 83/0 و 82/0 برآورد شد.نتایج حاصل از تحلیل داده‌ها حاکی از آن بود که استفاده از ابزارهای مبتنی بر هوش مصنوعی بر عملکرد آموزشی (24/0=β؛ 001/0P<)، سواد هوش مصنوعی (64/0=β؛ 001/0P<) و قابلیت جذب دانش (61/0=β؛ 001/0P<) تأثیر مثبت و معناداری داشت. همچنین سواد هوش مصنوعی (16/0=β؛ 001/0P<) و قابلیت جذب دانش (31/0=β؛ 001/0P<) بر عملکرد آموزشی اثر مثبت و معناداری داشتند. افزون بر این، نتایج اثرات غیرمستقیم نشان داد که قابلیت جذب دانش (19/0=β؛ 001/0P<) و سواد هوش مصنوعی (10/0=β؛ 001/0P<) نقش میانجی مثبت و معناداری در رابطه بین استفاده از ابزارهای هوش مصنوعی و عملکرد آموزشی ایفا می‌کنند. به نظر می‌رسد استفاده از ابزارهای هوش مصنوعی با ارتقای سواد هوش مصنوعی و قابلیت جذب دانش، به بهبود عملکرد آموزشی معلمان تربیت‌بدنی کمک می‌کند.